Nuki przeraża wszystkich!

[Sebastian]

Na Mechy niby nie wolno chodzić

Czemu niby nie można chodzić na Mechy?

P.s. Zajebiste kolorki

Sprocket nie żałował farby

[sprocket73]

Te żółte stópki to nielegalny szlak. Zniknął z internetowych mapy.cz. Poza tym nie wolno bo rezerwat, nie z psem, pies nie ma paszportu. A Seba pisze, że nie było dramatycznie. Otóż jak widać było!

[buba]

A mam pytanie jeśli chodzi o sprawy "techniczne" - w jaki sposób uczysz psa wskakiwac na słupek i tam zostawać do zdjęcia? Bardzo mnie to ciekawi - czy przez dobry przykład np. najpierw sam wskakujesz na słupek i pokazujesz jakie to jest fajne? Czy wystarczy powiedziec "Nuku hop!" i pies, który nigdy nie siedział na słupku to rozumie i wykonuje polecenie? Czy za pierwszym razem trzeba go tam podsadzić "pod paszki" albo wciągnąć na smyczy? Może moje pytanie jest głupie, ale nigdy nie miałam psa i nie wiem jak one działają - wprawdzie umieszczałam na słupkach 2-3 letnie dziecko (które podejrzewam, ze rozumie własnie tyle co pies ale to chyba jednak trochę co innego

[Pudelek]

podejrzewam, że sprocket wysyła Ukochaną na słupek i w ten sposób instruuje psa

[sprocket73]

To wcale nie jest głupie pytanie.
Nuki kompletnie nie wiedział o co chodzi z tym "hop", więc pierwsze obiekty to było demonstrowanie. Czyli ja musiałem stanąć na beli słomy lub pieńku i pies dopiero rozumiał o co chodzi. Potem załapał poklepywanie beli/pieńka dłonią. Kolejny etap to samo "hop", z tym że musiałem stać obok pieńka. Obecnie Nuki już łapie, że mogę mu pokazać pieniek palcem, z odległości np. 10 metrów i wie, że należy wskoczyć.
To tyle jeżeli chodzi o zrozumienie polecenia. Natomiast rozumienie to jedno, a motywacja, żeby to zrobić, to co innego. Z reguły motywacją jest coś do jedzenia, smaczek. Tylko że ja nigdy w ten sposób nie trenowałem psów. W moim przypadku psa ma motywować zadowolenie pańcia z wykonania polecenia, dlatego to takie fajne

[Dobromił]

A czym Ty byłeś motywowany do prezentacji na pieńkach ?

[sprocket73]

Chciałem pokazać Nukiemu smak życia.

[_laynn]

Nuki zaczyna wyglądać swojsko, w sensie, że już nie przerażająco, więc został ucywilizowany!
Tu to nawet bardzo ładnie i łagodnie wygląda:

[Pudelek]

To jest AI

[buba]

A mam pytanie jeśli chodzi o sprawy "techniczne" - w jaki sposób uczysz psa wskakiwac na słupek i tam zostawać do zdjęcia? Bardzo mnie to ciekawi - czy przez dobry przykład np. najpierw sam wskakujesz na słupek i pokazujesz jakie to jest fajne? Czy wystarczy powiedziec "Nuku hop!" i pies, który nigdy nie siedział na słupku to rozumie i wykonuje polecenie? Czy za pierwszym razem trzeba go tam podsadzić "pod paszki" albo wciągnąć na smyczy? Może moje pytanie jest głupie, ale nigdy nie miałam psa i nie wiem jak one działają - wprawdzie umieszczałam na słupkach 2-3 letnie dziecko (które podejrzewam, ze rozumie własnie tyle co pies ale to chyba jednak trochę co innego

Dzieki za odpowiedz bo bardzo byłam ciekawa! Jak dobrze pamiętam - ty tez kiedys miałes taką galerie na jak robisz jaskółki na slupkach i pieńkach , wiec masz wprawę w prezentacjach!

[Dobromił]

I ja dołożyłem skromną cegiełkę do nauki Bydlaka

20231028_131015.jpg (8 MiB) Przejrzano 1223 razy

20231028_120215.jpg (8 MiB) Przejrzano 1223 razy

[sprocket73]

Nie ma sensu zadawać tutaj pytania, kto z forumowiczów był na Babiej Górze, bo wiadomo, że każdy był, wielokrotnie. Nie ma tez sensu zadawać pytania, kto był drogą taką jak Nuki, bo założę się, że nikt. Jedziemy do Rabczycy (Rabčice) na Słowacji. Stamtąd ruszamy bezszlakowo łąkami.



Wychodzimy na pierwszy pagórek i jest królowa w pełnej okazałości. Pięknie się prezentuje, jak to Babia. Ukochana trochę marudzi, że jakoś daleko, ale uspokajam ją, że wszystko jest pod kontrolą.



Siedzimy na łączce i napawamy się widokami jedząc śniadanie, a w mojej głowie kotłują się pomysły, bo widzę przecinkę w kosówce. W domu zastanawiałem się, że można iść po prostu granicą, ale z satelity nie było widać przecinki, a jak wiadomo z kosówką nie ma żartów. Tu jednak widać, że powinno się udać więc oznajmiam Ukochanej, że będzie dzień pełen atrakcji.



Nuki był oczywiście gotowy na podjęcie wyzwania



Idziemy w stronę Babiej wykoszonymi łąkami. Jest ciekawie i całkowicie pusto.



Dochodzimy do granicy. Początkowo nie ma ścieżki wzdłuż słupków, ale jest jakaś stara droga, pozostałość wycinki.



Szybko pojawiają się kolorki w odrastającym lesie.



Jest też bardzo wygodna ścieżka z widokami.



Nieco wyżej robi się stromo, pojawia się stary las, ale cały czas idzie się wygodnie.



Ścieżka jakby coraz mniejsza, ale wciąż jest.



Wchodzimy w kosówki.



Jest szeroka przecinka, ale ścieżka coraz bardziej zanikająca.



Pojawiają się pokolorowane jagodowe polanki.



Jesteśmy już bardzo wysoko.



Kolorki obłędne.



Kosówki coraz niższe, ale przecinka coraz węższa. Przejdziemy, czy utkniemy?



Osiągamy wypłaszczenie i w oddali widzimy trójkątny dach chatki przy szlaku, tej ostatniej pod szczytem. Wygląda, że da się do niej dojść bez problemu.



Ukochana jest zachwycona moim pomysłem zdobycia Babiej w ten sposób. Ja również jestem zachwycony.



Jesteśmy już praktycznie na szlaku.



Kolorki powalające.



A to już szlak.



Kolorki zdumiewające.



Szczyt już blisko.



Jesteśmy na grzbiecie.



Nagle wchodzimy w tłum i gwar... to jest straszne.



Szybka fotka.



Rzut oka na Małą Babią.



I uciekamy w dół, bo ilość ludzi na szczycie i na grzbiecie to jakieś kuriozum. A wiecie, że po naszej stronie porobili ograniczenia z taśm, żeby ludzie nie rozłazili się na boki. Obrzydliwe to jest.



Ostatnie spojrzenia na kolorki szczytowe.



Schodzimy szlakiem żółtym.



Apogeum kolorków!!!



Nuki zadowolony z wycieczki.



Zejście szlakiem to w zasadzie nic ciekawego, jesteśmy już na dole.



W Pasiekach porzucamy szlak i rozpoczynamy bezszlakowy powrót do Rabczycy.



Bardzo przyjemny odcinek na koniec.



Z widokami na Tatry.



Oraz na Pilsko.



Wycieczka super! Nuki nie miał żadnych wpadek. A pomysł pójścia na Babią granicą był strzałem w dziesiątkę. Dzięki temu nie powtarzaliśmy ani kawałka trasy. Kto by pomyślał, że na starość można odkryć najfajniejszą drogę na Babią

[Tępy dyszel]

Patrząc na zdjęcia i z mojej perspektywy - gra niewarta świeczki, tj. "pokuty". Nie widzę w tej wersji nic, co czyni przewagę nad wariantami szlakowymi z południowej strony. Szczególnie pod kątem widokowym.

[sokół]

A mnie sie bardzo podobał pomysł i wykonanie.

[sprocket73]

Nie widzę w tej wersji nic, co czyni przewagę nad wariantami szlakowymi z południowej strony.

A ja widzę. Uwielbiam wąskie ścieżki. Uwielbiam nie widzieć ludzi.
Do tego prolog i epilog łąkowy to jest coś czego nie ma przy szlakach ze Slanej Vody, ani ze Stańcowej.