Nuki przeraża wszystkich!

[Sebastian]

Przypomniała mi się historia z biografii Włodzimierza Smolarka. Jak był młody, to trafił do Legii Warszawa i tam trener go obsztorcował, że lata po tym boisku trochę bez sensu, chce być wszędzie i nierozsądnie gospodaruje siłami. Chyba to do niego dotarło, bo choć pozostał walczakiem, to był z niego znakomity piłkarz. Może i z Nukiego wyrośnie znakomity (choć przerażający) turysta
Poza tym:



Na tym zdjęciu Nuki wygląda, jakby miał oczy w różnym kolorze. To przerażające nieco

[sprocket73]

Ale on przecież ma oczy w zupełnie różnym kolorze. Jedno jasnoniebieskie, drugie ciemnobrązowe.
I groźny z ryja przede wszystkim. Groźny jak ma normalną zadowoloną minę. Wciąż się go trochę boję.

[Pudelek]

Gdyby zorganizować zlot i sprocket wziąłby Nukiego, to byłby strach!

[Dobromił]

Dobry wieczór.

Forum robi się coraz bardziej przerażające.

Przerażająca tatrzańska relacja "chłopczyka" ( cytuję za Sokołem ).

Przerażająca relacja Sprocketa.

Przerażający pies.

Do tego idzie jesień i przerażające kolory.

Dobranoc.

[sprocket73]

Po pierwszej wycieczce pełnej wrażeń postanowiliśmy zrobić sobie dzień wypoczynkowy nad wodą nad Zbiornikiem Dziećkowice. Fajnie tu, bo teren rozległy a ludzi mało.



Dzień upalny, trochę pospacerowaliśmy.



Potem znaleźliśmy pustą zatoczkę i tam się rozłożyliśmy. Nuki nie wykazywał chęci aby popływać. Przeszkadzały mu fale. Kilka dni wcześniej na Gródku przeszkadzało mu kamieniste dno. Ewidentnie nie jest to pies wodny.



Za to objawiła się jego pierwsza fajna cecha. Położył się i cały czas spał. Tobi w takich sytuacjach robił więcej zamieszania.



Bardzo spokojny dzień.



Jedyny incydent był taki, że napadł nas jakiś duży pies. Moim zdaniem 2x większy od Nukiego, choć Ukochana zapamiętała to inaczej, twierdzi że był dokładnie wielkości Nukiego. Było trochę zamieszania, zanim właściciel go zabrał. Nuki zachował się bardzo ładnie. Bez agresji, ale i bez strachu. Bardziej spanikowałem ja, bo nie wiedziałem jak Nuki zareaguje na takiego niespodziewanego gościa. Okazało się, że bardzo dobrze się spisał. Siła spokoju.

[sprocket73]

Tak w ogóle to mamy urlop na wdrażanie Nukiego, więc po dniu odpoczynku pora na kolejne góry. Druga wycieczka powinna pójść lepiej
Błatnia z Jaworza. Na początek łazimy pozaszlakowo i skupiam się, żeby kontrolować psa pod względem instynktów łowieckich.



Pokazuję mu pożądane formy aktywności, żeby nie było że na wycieczkach jest nudno.



Łazimy szerokimi stokówkami.



Nuki interesuje się bocznymi tropami, ale póki co udaje się go ładnie odwoływać za każdym razem.



Wszystko idzie dobrze, ale jak docieramy na Błatnią jest konkretna wpadka. Są turyści. Jakaś nastolatka zobaczyła w Nukim przystojniaka. "O jaki ładny piesek" i wyciągnęła ręce, Nuki podszedł, a jak spróbowała pogłaskać po głowie, to zareagował agresją. Podobno nie ugryzł, ale wyglądało że chciał. Od tej pory już pilnowałem, żeby nie podchodził do turystów i ostrzegałem z daleka, żeby go nie głaskać jak się mijaliśmy z potencjalnymi głaskaczami. Taki to z Nukiego pies pierwotny.



Na Błatniej jak to zwykle całkiem fajnie. Poleżeliśmy. Nuki był ogólnie grzeczny, ale po incydencie z dziewuszką byłem przeczulony na punkcie jego kontaktów z innymi. Jakiś koleś siedzący obok go wołał. Ostrzegałem, że może być agresywny, ale on pewny siebie powiedział, że zna się na psach i wolał dalej kusząc kanapkami. Jego akurat Nuki nie chciał ugryźć. Dał się pogłaskać. Koleś faktycznie umiejętnie podchodził do tematu.



Poszliśmy na piwko raciborskie na Ranczu. Ale mi się tego piwka chciało!!! Pyszne było. Nie mam zdjęcia piwa, ale mam zdjęcie Nukiego.



Następnie, żeby zobaczyć coś nowego odbiliśmy na Szarówkę.



Motywowałem Ukochaną, że tam jest chatka i pozwolę jej kupić jagodzianki, jak tylko będą. Chatka była, całkiem ładnie położona, ale bez jagodzianek



Na chatce i w środku dobrze widoczne kartki z apelem o sprzątanie po sobie. To powinno być oczywiste przecież.



Trochę szkoda, że nie jest.



Potem idziemy jeszcze na Mały Cisowy.



I schodzimy do auta pozaszlakami.



Wycieczka całkiem udana. Nuki się tym razem nie zgubił, choć miał tendencje do oddalania się na chwilę. Oczywiście incydent z gryzieniem turystów był wielką wpadką. Mam nadzieję, że już się nie powtórzy.
Wracając z wycieczki robiliśmy plany na coś konkretnego, np. takie Pilsko. Niestety plany nie wyszły, bo okazało się, że moja mama nagle podupadła na zdrowiu i w kolejnych dniach wymagała większej opieki.

[Sebastian]

Choć to piesek, no to pierwsze koty za płoty. Na razie w komentarzach dominują pieskie kwestie, turystyczne póki co zeszły na plan dalszy, co na tym etapie zrozumiałe. Błatnia to przecudowne miejsce w Beskidzie Śląskim, byłem tam jesienią na cudownych kolorkach razem z Adrianem, jak jeszcze chodził po górach. Ja na razie walczę z SKS-em, skutki są jak w piosence Maanamu: falowanie i spadanie, ruch, magnetyczny ruch, ściana przy ścianie.

[Coldman]

Za jakiś czas to sprocket będzie ze śmiechem wracał do tego tematu jak Nuki się stanie łagodny Tyle zaangażowania i sympatii dla pieska powinno przynieść jakieś skutki, choć bywają wyjątki

[Tępy dyszel]

Wciąż mnie zastanawia dlaczego w górach w znanych miejscach stawia się jakieś pseudo-budowle typu trony, ławki olbrzymy. Czemu to ma służyć, jaki z tego pożytek ?
Do tej pory nie rozwikłałem tej zagadki.

[Sebastian]

Wciąż mnie zastanawia dlaczego w górach w znanych miejscach stawia się jakieś pseudo-budowle typu trony, ławki olbrzymy. Czemu to ma służyć, jaki z tego pożytek ?
Do tej pory nie rozwikłałem tej zagadki.

Dla zdjęć, dla lajków, dla piesków Też mnie to irytuje, ale wielu turystom się to podoba.

[sprocket73]

Te betonowe studnie na szczycie Błatnej są brzydkie, więc tron ratuje trochę to miejsce.
Ludzie lubią takie rzeczy.

[_laynn]

Coraz lepiej Nuki! Brawo

[sprocket73]

Z powodu stanu zdrowia mojej mamy dalsze wycieczki stały się na razie niedostępne, ale można pokombinować i wybrać się na coś krótszego. Czas na Jurę i zapoznanie Nukiego ze skałkami. Jedziemy do Racławic i zaczynamy od Powroźnikowej.



Nuki zobaczył świat z góry i chyba mu sie ta perspektywa spodobała.



Widok z Powroźnikowej.



Troszke się powspinaliśmy, nie za wiele, żeby psa nie zrażać na początku. Lęku przestrzeni i wysokości Nuki nie ma. Czasem miałem wrażenie, że po prostu skoczy w przepaść jak coś na dole go zainteresuje.



Jest wiele do nauki, technika, zrozumienie poleceń, nauka współpracy w trudnych miejscach. Wszystko to co dla Tobiego było oczywiste dla Nukiego na razie jeszcze nie istnieje. Ale są chęci i to najważniejsze.
Wygląda na zadowolonego, prawda?



Tak w ogóle to jest piękna lekko upalna pogoda. Będziemy połykać jurajskie przestrzenie.



Sierpień, żniwa, zapach spalonego słońcem ścierniska. Nuki trochę za dużo biega, przegrzewa się, ale już nie tak mocno jak w pierwszych dniach.



Nauka gospodarowania wodą. Czasem go napoję, ale już nie na każde życzenie. Ogólnie musi się nauczyć radzić sam. Na taką jurajską wycieczkę nawet bym nie pomyślał, żeby zabrać wodę dla Tobiego.



Nauka pozowania. Zaczyna to jakoś wyglądać.



Skałka Dupnik - najdalszy punkt wycieczki.



Na powrocie trochę lasu, czyli nauka nie gonienia za tropami zwierząt. Nuki jest jak prezydent Duda - cały czas się uczy.



Potem znowu otwarte przestrzenie i piękne jurajskie widoczki.







Srokowa - nasz ostatni cel na dzisiaj. Kiedy robiłem to zdjęcie zostałem trochę z tyłu i stało się to co wiedziałem że kiedyś nastąpi. Bliskie spotkanie z owcami. Obawiałem się go, bo Nuki z całą pewnością mógłby owcę uszkodzić. Tu usłyszałem tylko krzyki Ukochanej, podbiegłem i zobaczyłem Nukiego obiegającego 2 przywiązane łańcuchem owieczki na łączce. Uff, nie atakował. Po prostu je sobie obejrzał z bliska i dał się odwołać. Oczywiście nie można tak rzucać się na owce i była poważna rozmowa. Normalnie Duda - uczy się i uczy, a postępów nie widać.



Wracamy do Srokowej.



Też kawał skały.



Piękne widoczki z niej. Całe te łąki, jak okiem sięgnąć, dzisiaj obeszliśmy.



Pierwsze spotkanie z Jurą udane. Skałki na plus. Owce na minus. Mam nadzieję, że te wpadki ze zwierzętami domowymi kiedyś się skończą i Nuki po prostu przestanie się nimi interesować. Każdy mój pies się tego nauczył. Nuki, nie bądź jak Duda!!!

[Figielek]

Piękny piesek z ciekawym umaszczeniem Po minie widać, że kawał zbója, ale wszystko jest do wypracowania Przed Wami wiele przygód